บทที่ 173

เมื่อไอรากลับถึงบ้าน ไลลาก็นอนเหยียดยาวอยู่บนพรมห้องนั่งเล่น แล็ปท็อปของเธอเปิดค้างไว้บนโต๊ะกาแฟ เจ้าตัวจดจ่ออยู่กับต้นฉบับจนไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น

ไอราอ้าปากจะพูด แต่คุณนายโจนส์ยกนิ้วแตะริมฝีปากเป็นเชิงห้าม

“คุณหนูบอกว่าอย่ารบกวนเธอค่ะ” แม่บ้านกระซิบ

ไอราพยักหน้า การขัดจังหวะคนที่กำลังคิดอะไรอยู่เป็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ